Birthzy: All About Music

เผลอแป๊บเดียวสี่หนุ่ม ป๊อป-พังก์ นามว่า All Time Low เดินทางมาถึงสตูดิโออัลบั้มชุดที่6แล้ว และนับวันชื่อเสียงของพวกเขาเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นเรื่อยๆ จะด้วยเพราะตัวเพลงที่ป๊อปติดหูมากขึ้นหรืออะไรก็ตามแต่ หากคุณมีความชื่นชอบในดนตรี ป๊อป-พังก์ เป็นทุนเดิมล่ะก็ งานนี้ก็ถือว่าอยู่ในมาตรฐานเดิมของวง ซาวนด์อัลบั้มนี้จะเน้นไปในทางผ่อนคลายและป๊อปขึ้นกว่างานชุดก่อนหน้า(Don't Panic 2012)แบบชัดเจนพอควร ไม่ค่อยมีเพลงโจ๊ะๆอึกทึกในแบบที่วงแนวนี้นิยมทำกันเท่าไรนัก เริ่มที่ Satellite  เสมือนเป็นอินโทรเปิดอัลบั้มให้ดูอลังการกับซาวนด์อีโมป๊อบแบบลอยๆก่อนที่จะตัดอารมณ์มาเป็นเพลงจังหวะชวนดีดแข้งดีดขาในแทรคต่อมาอย่าง Kicking & Screaming ที่ดูได้แรงบันดาลใจมาจาก Green Day ยุคหลังๆมา  Something's Gotta Give ซิงเกิลแรกของอัลบั้ม ป๊อปร็อกจังหวะปานกลางเจือด้วยซาวนด์ลูปต่างๆแก้เลี่ยนได้ดี  ข้ามมาที่ Missing You อะคูสติกที่แทรกกลิ่นดนตรีคันทรี่มาได้พอเหมาะพอดีเหลือเกิน ถือว่าเป็นสีสันใหม่ๆของพวกเขาอีกอย่างในอัลบั้มนี้  ก่อนจะกลับมาที่เพลงสนุกๆจังหวะชวนโดดอย่างเพลง Cinderblock Garden ที่มีท่...

          อันที่จริงอัลบั้มนี้ก็ออกมานานมากแล้ว (ตั้งแต่ปี 1999 โน่นแน่ะ) โดยส่วนตัวคิดว่าอัลบั้มนี้เป็นหนึ่งในงานมาสเตอร์พีซของ Jimmy Eat World ชุดนึงเลยก็ว่าได้ คงไม่ผิดอะไรถ้าจะนำอัลบั้มนี้มารีวิวกันอีกสักรอบนะครับ (แต่พยายามหาอ่านตามอินเตอร์เน็ตแล้วไม่เจอจริงๆ)           อัลบั้มนี้เป็นสตูดิโอลำดับที่สามของพวกเขาที่ใช้ชื่อว่า Clarity ครับ ตลอดระยะเวลาราวหนึ่งชั่วโมงเศษนั้นเต็มไปด้วยกลิ่นของดนตรีอีโม, ป๊อปพังก์, อัลเทอร์ปลายยุค 90 ขณะที่เพลงในอัลบั้มนี้ซาวนด์จะออกเย็นๆ ล่องลอย เนิบนาบ โดยทั้งหมดอยู่บนพื้นฐานของความเป็นป๊อปที่ฟังง่ายฉาบเคลือบทั้งอัลบั้ม           เปิดอัลบั้มด้วย Table For Glasses ที่เนิบนาบ ไพเราะ ละเอียดลออแต่ไม่น่าเบื่อ, Lucky Denver Mint คือเพลงถัดมาที่เป็นป๊อปร็อกจังหวะกลางๆที่ท่อนคอรัสติดหูชะงัด, เรื่อยมาจนถึง Believe In What You Want ป๊อบพังก์จังหวะกลางๆ ริฟฟ์เท่ๆ ด้านเนื้อหาก็อาร์ตไม่แพ้กัน หรือจะเอาเพลงจังหวะหนักๆขึ้นมาหน่อยอย่าง Crush พังก์ร็อกชวนโดด ที่ jim นักร้องนำถ่ายทอดไ...

              นี่เป็นการกลับมาอีกครั้งกับสตูดิโออัลบั้มที่ 7 ของสุดยอดวงหัวแถวในแนว Post-Hardcore อย่างวง Funeral for a Friend   โดยทิ้งช่วงจากอัลบั้มก่อนหน้า (Conduit) ราวๆสองปีด้วยกัน ขณะเดียวกันเสียงกลองที่อยู่ในอัลบั้มนี้ยังเป็นของ Pat Lundy อยู่ (อย่างไรก็ดีก่อนที่อัลบั้มนี้จะวางขายไม่กี่เดือน เจ้าตัวก็ชิงออกจากวงไปเสียก่อน)               สำหรับซาวนด์อัลบั้มนี้หากใครยังชอบอัลบั้มที่แล้วอย่าง Conduit (ซึ่งแฟนๆหลายคนบ่นกันระงมว่าแทบหาเมโลดี้เพราะๆแบบเก่าๆไม่ได้เอาซะเลย) ก็น่าจะอินกับอัลบั้มใหม่ได้ไม่ยาก สิ่งที่เปลี่ยนไปคือซาวนด์ดูเนี้ยบขึ้นมีท่วงทำนองมากขึ้นแต่ยังคงความดิบแบบฮาร์ดคอร์อยู่               เริ่มกันที่แทร็คแรก "Stand by me for the millionth time" ที่ออกโทนหม่นๆเครียดๆ กับเนื้อหาระบายความใน, "You've got a bad case of the religions" ซิงเกิ้ลแรก ยังคงความเมามันโครมครามในแบบเมโลดิกฮาร์ดคอร์แถมท่อนคอรัสติดหูให้แฟนเก่าๆได้พอชื่นใจบ้าง ส่วนเพลงอื่นๆที่อยู่ในรูปรอยเด...

        นี่ก็นับเป็นหนที่สามแล้วที่สุดยอดวงเมทัลระดับโลกอย่าง Avenged Sevenfold มาระเบิดคอนเสิร์ตที่บ้านเรา (หนก่อน เมษายน 2012) โดยงานนี้จัดขึ้นที่ Impact Arena เมืองทองธานีเพื่อรองรับแฟนๆของพวกเขาที่มีทีท่าว่าจะเยอะมากขึ้นเรื่อยๆ         งานนี้ก็เป็นไปแบบเรียบง่าย มีทั้งจุดขายของที่ระลึกของวงไม่ว่าจะเป็นเสื้อทัวร์ ซีดี ฯลฯ (ไม่ได้ซื้อกะเขา หมดงบ 555) ที่ขาดไม่ได้ก็เป็นพวกป้ายไวนิลทั้งหลายที่เอาไว้ให้แฟนๆถ่ายรูปประกาศความเป็นแฟนพันธุ์แท้กัน เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงเกือบๆหกโมงเย็นก็ได้เห็นแฟนๆจับจองพื้นที่ต่อคิวเพื่อจะได้เข้าไปในฮอลล์เป็นคนแรกๆ ส่วนตัวกระผมก็ได้แต่รอให้บรรดาแฟนระดับเดนตายเข้าไปให้หมดเสียก่อนเนื่องจากยังเข็ดกับวงมอชพิทที่thunderdomeในคราวก่อนไม่หาย รอจนประมาณราวๆสองทุ่มถึงได้ฤกษ์เข้าไปในฮอลล์หาที่ยืนเหมาะๆกัน แต่แอบงงเล็กๆคิดว่าตอนแรกคนน่าจะแน่นกว่านี้ แต่กลายเป็นว่ายืนดูค่อนข้างสบายครับ ส่วนโซนหลังๆนี่ก็แน่นใช้ได้อยู่         หลังจากเข้าฮอลล์ไปไม่เท่าไร ไฟในฮอลล์ดับลง เพียงอินโทรเพลงแรก Shepherd of fire ดังขึ้น เหล...

          หากพูดถึงวงดนตรีในสายป๊อปพังก์ ชื่อแรกๆที่มักจะนึกออกก่อนเสมอคงหนีไม่พ้น Green Day, Blink-182 หรือถ้ารุ่นใหม่ๆขึ้นมาหน่อยก็จะมี Sum 41, Yellowcard, Simple Plan, Good charlotte ฯลฯ แต่ในวันนี้จะมาพูดถึงอีกวงรุ่นใหญ่อีกวงนึงที่อยู่ในวงการมาร่วมๆ 20 ปีแล้วอย่างวงนี้ New Found Glory           Resurrection คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่เจ็ดของพวกเขาแล้ว ซึ่งการกลับมาคราวนี้ Steve Klein มือกีต้าร์ยุคก่อตั้งไม่ได้เป็นสมาชิกของวงด้วยสาเหตุหลายๆประการ แต่นั่นก็ดูจะไม่ส่งผลต่อทิศทางโดยรวมของงานชุดนี้สักเท่าไรนัก           โดยที่อัลบั้มนี้พวกเขายังสานต่อซาวนด์อันเป็นเอกลักษณ์ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ไม่ว่าจะเป็นป๊อปพังก์จังหวะชวนโดดอย่าง Selfless, Resurrection, The Worst Person, One More Round หรือจะขยับมาเป็นจังหวะหนักๆสักหน่อยแบบงานยุคกลางๆของวงก็จะมี Ready and Willing, Degenerate เรื่อยไปจนถึงเพลงจังหวะเบาๆป๊อปๆพวกเขาก็จัดให้ A Vicious Love, Angel อาจจะมีเพลงที่ฟังแปลกหูไปบ้างอย่าง Stubborn ที่แปลงร่างกลายเป็นป๊อปพัง...

            จะว่าไปหากกล่าวถึงดนตรีที่เรียกว่า ป๊อป-พังก์ ทุกคนคงจะนึกถึง เพลงที่มีจังหวะเร็วๆ กีต้าร์เล่นอยู่ไม่กี่คอร์ด ทำนองติดหู ลีลาการเล่นดนตรีที่ดูแสบซ่า ใช่แล้วครับ Yellowcard ก็เคยเป็นแบบนั้น แต่นั่นคงใช้นิยามอะไรในอัลบั้มลำดับที่ 9 ของวงไม่ได้เลย ซึ่งทางวงได้ออกมาให้ข้อมูลก่อนหน้าอัลบั้มจะวางไม่นานว่า อัลบั้มนี้คงไม่มีเพลงที่มันสนุกๆ เร็วๆ มากเท่าที่เคยอีกแล้ว รวมถึงเนื้อหาที่ดูเป็นส่วนตัวมากขึ้นของ ไรอัน คีย์ นักร้องนำ             ด้วยความที่อัลบั้มนี้ลดน้ำหนักความเป็นป๊อป-พังก์ลง ทำให้ผู้เขียนกังวลว่าทางวงกำลังจะทำ Lights and Sounds ภาคสองหรือไม่ แต่หลังจากที่ได้ฟังไปหลายรอบแล้วก็รู้สึกได้ว่า เพลงเบาลงจากงานเก่าๆจริง แต่ไม่ได้มืดมนอึมครึมอย่างงานที่ว่าแน่นอน แถมชุดนี้เนื้อเพลงยังดูแง่บวกกว่าพอตัวอีกด้วย จะช้าอยู่ไยละครับ ไปดูกันเลยว่าแต่ละเพลงเป็นอย่างไรกันบ้าง 1. Convocation เปิดอัลบั้มด้วยอินโทรเครื่องสายอันเป็นเอกลักษณ์ของวง ซาวนด์ดูใหญ่ขึ้นจากงานเก่าๆพอควรครับ 2. Transmission Home หนึ่งในเพลงที่ปล่อยออกมาให้ฟังก...

เมื่อกว่าสิบปีมาแล้ว Pop Punk เคยขึ้นมาโลดแล่นในตลาดเมนสตรีมอยู่ช่วงนึง แต่ด้วยทุกวันนี้กระแสดนตรีที่เปลี่ยนไปทำให้เกิดการผสมผสานแนวเพลงใหม่ๆ ดังวงที่ผมจะพูดถึงต่อไปนี้ Chunk! No, Captain Chunk! ซาวนด์ของวงจะบอกว่าอยู่ตรงใจกลางความรู้สึกดีดี (ฮา) ไม่ใช่ๆ อยู่ระหว่าง Pop punk กับ Metalcore (หากนึกไม่ออกว่าซาวนด์จะออกมายังไง ให้ลองหาวงที่ดังๆแล้วอย่าง A day to remember ฟังดู) ผลที่ได้ก็คือเมโลดี้ติดหูแบบ Pop Punk ผสานด้วยริฟฟ์หนักๆ กระตุกๆ อย่างวง Metalcore มีท่อนสำรอกแก้เลี่ยนพองาม Track เด่นๆอาทิ Taking Chances ที่จังหวะชวนโดดเหลือเกิน แต่ก็แทรกริฟฟ์หนักมาอย่างลงล็อก ,Haters Gonna Hate อีกเพลงที่ถูกส่งมาเป็นซิงเกิ้ลแรก, I Am Nothing Like You ที่ดูจะหนักกว่าแทร็คอื่นๆ แต่ก็ไม่ได้หนักมาก ยังมีท่อนฮุคสวยๆให้ร้องตามกันเช่นเคย, So Close Yet So Far ที่น่าจะเป็นเพลงที่ดูผ่อนคลายที่สุด ส่วนเพลงอื่นๆก็อยู่ในรูปรอยเดียวกันแทบทั้งสิ้น เอาเป็นว่าหากใครที่ชอบวงอย่าง ADTR ก็น่าจะชอบวงนี้ได้ไม่ยากครับ แถมอีกนิดหากยังไม่เห็นภาพ ถ้า ADTR คือ Blink 182 วงอย่าง Chunk! No, Captain Chunk! ก็น่าจะเข้าข่าย S...