Posts

Foo Fighters: Medicine at Midnight (Review)

Image
  ยังคงสร้างสรรค์ผลงานใหม่ๆไม่หยุดหย่อน สำหรับ Dave Grohl และคณะ ที่นับวันจะหาเรื่องท้าทายแฟนเพลงอยู่เรื่อยๆ กับในอัลบั้มล่าสุด Medicine At Midnight นี่ก็เช่นกัน ที่นึกสนุกไปรับเอาอิทธิพลของ David Bowie จากอัลบั้ม Let’s Dance , ดนตรี Disco Rock, Dance Rock มาเป็นหลอมรวมกับตัวตนของ FF ซึ่งเป็นส่วนผสมหลักในการทำอัลบั้มของพวกเขา ดังที่ปรากฎอยู่ในทุกอณู ไม่ว่าจะเป็นเพลงอย่าง Making A Fire ที่เน้นขายความโจ๊ะมากกว่าจะเกรี้ยวกราดในแบบที่เคยถนัด ยิ่งมาเจอกับคอรัสเมโลดี้สุดติดหูทำให้เพลงนี้ฟังค่อนไปทางสนุกมากกว่า , Shame Shame ซอฟท์ร็อคจังหวะเนิบนาบ ริฟฟ์สุดยียวนย้ำไปมา ใช้เนื้อร้องเป็นตัวขับเคลื่อนเป็นหลัก , Cloudspotter แดนซ์ร็อคที่ไม่ได้หาฟังกันง่ายๆในเทรนด์ดนตรีสมัยปัจจุบัน บีทเด้งๆแอบนึกถึง The Rolling Stones ขึ้นมาได้บ้างเหมือนกัน , Waiting On a War บัลลาดฮาร์ดร็อค ที่นำร่องด้วยอะคูสติกกีตาร์ใสแจ๋วเป็นตัวดำเนิน มีเมโลดี้ติดหูตีคู่กันไป ก่อนที่จะไม่ลืมกำพืดเดิมด้วยการเร่งสปีดเป็นร็อคแบบเต็มสูบไม่มีกั๊ก ซึ่งช่วงวัยรุ่นพวกเขาก็ชอบใช้มุกแบบนี้และมันก็ยังคงได้ผลท...

Weezer: OK Human (Review)

Image
เรียกได้ว่าคึกกันเกินวัยจริงๆสำหรับวงอัลเทอร์เนทีฟจอมเนิร์ดที่อยู่ในวงการกันมาอย่างยาวนานอย่าง Weezer ซึ่งอันที่จริงตามกำหนดเดิมพวกเขามีแผนจะวางอัลบั้ม Van Weezer ก่อนหน้าอัลบั้มนี้ แต่ทางวงให้เหตุผลเนื่องจากผลกระทบจาก COVID-19 จึงขอเลื่อนงานชุดนั้นออกไปก่อน แต่ ( อีกที ) สันนิษฐานว่าพวกเขาคงเครียดกับสถานการณ์โรคระบาดจนทำไปทำมาได้อัลบั้ม OK Human ขึ้นมาอีกอัลบั้มและจัดการเอามาปล่อยให้ฟังลัดคิวกันซะอย่างนั้นเฉยเลย ( เอ้อ เอากะพวกพี่เขาสิ ) โดยที่งานชุดนี้เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 14 ก็ไม่วายที่ชื่ออัลบั้มดันไปล้อกับ OK Computer ของวงชื่อดังอย่าง Radiohead เสียอีก หาก OK Computer เป็นการหวาดวิตกต่อเหตุการณ์อนาคต ( ซึ่งในขณะนั้นคือเรื่องของ Y2K) แต่กับ OK Human คือการย้อนกลับไปหาอดีตโดยผ่านวิธีการทำดนตรีแบบเก่าๆที่ว่ากันว่าพวกเขาใช้เครื่องดนตรีในการอัดเสียงที่เกี่ยวข้องกับไฟฟ้าให้น้อยที่สุด ซึ่งแน่นอนเราคงต้องจำใจยอมรับว่าจะไม่ได้ยินกีตาร์เสียงแตกแรงๆสนุกๆแม้เพียงสักแอะเดียว และกลับกันทุกสรรพเสียงที่เราจะได้ยินกลับมาจาก เปียโน อะคูสิกกีตาร์ และบรรดาเครื่องสายกว่า ...

TIDAL Music Streaming: Review

Image
ถึงเวลานี้ก็ยังไม่สามารถปฏิเสธไม่ได้อยู่ดีว่าการฟังเพลงจากช่องทาง Streaming นั้นมีความสะดวกสบายและเข้าถึงได้ง่ายกว่าแพลตฟอร์มใดๆค่อนข้างมาก และค่าบริการก็ถูกมากหากเทียบกับสิ่งที่ได้รับ และในวันนี้ผมมีอีกหนึ่งบริการมานำเสนอ ซึ่งคิดว่าคงได้รับความนิยมในอนาคตอันใกล้ ถึง Tidal เองจะเปิดให้ใช้งานมาสักพักใหญ่แล้วแต่ก็ต้องยอมรับว่ายังมีความนิยมในวงกว้างที่ยังสู้เจ้าอื่นๆไม่ได้ ทั้งในส่วนของราคาที่ค่อนข้างสูงและจำนวนเพลงที่ยังมีให้เลือกน้อย แต่สำหรับนักฟังหูทองนี่คือช่องทางให้คนกลุ่มนี้ได้ฟินกันตายตาหลับ เพราะนี่คือ Music Steaming ที่มีคุณภาพไฟล์สูงมากจนซีดีก็ยังเทียบไม่ได้ โดยทาง Tidal เคลมว่ามีให้เลือกความละเอียดตั้งแต่ High = AAC 320kbps, HiFi = CD Quality และ Master ที่ว่ากันว่าถึงระดับ Studio Quality เลยทีเดียว แน่นอนครับว่าหากเห็นข้อมูลตัวเลขเหล่านี้ ความคาดหวังย่อมสูงตามไปด้วยซึ่งแนวโน้มก็เน้นเรื่องคุณภาพเสียงเป็นหลัก ขนาดที่ว่าคนที่ไม่ใช่หูเทพหูทองก็สามารถฟังและแยกแยะออกได้ไม่ยากเท่าไรนัก ( จะเห็นชัดมากขึ้นหากมีชั่วโมงบินในการฟังมาสักหน่อย ) ยกตัวอย่างเพลงของวง Lin...

Best Album of 2020

Image
  What the Dead Men Say: Trivium อัลบั้มล่าสุดของ โมเดิร์น แธรช-เมทัลคอร์ ที่ยังคงประกาศศักดาความเป็นตัวจริง กับการได้มือกลองระดับเทพ Alex Bent ที่ทำให้ซาวด์ของพวกเขาโลดแล่น โดดเด่น เหนือชั้นกว่าวงร่วมรุ่นอยู่หลายขุมนัก และพวกเราเกือบจะได้ยลฝีมือให้เต็มสองตากันแล้ว ถ้าไม่เจอพิษโรคระบาดเล่นงานจนแฟนๆฝันค้างตามๆกัน Facing Death By Now: Torrayot ไซต์โปรเจ็กต์จาก อู๋ นักร้องนำ The Yers อัดแน่นไปด้วยกำแพงแห่งความมืดมนแบบที่ไม่มีวันได้ยินในงานของ The Yers เป็นแน่ ยืนพื้นด้วยซาวด์แบบ Doom Metal, Shoegazer ทะมึนหม่นหมองกันตลอดทั้ง 10 เพลงจนจบอัลบั้ม Transitional Forms: Sharptooth Hardcore Punk ตัวเดือดที่ชื่อเสียงอาจไม่ได้เป็นที่รู้จัก พวกเขามีเวลาราวครึ่งชั่วโมงที่จะมอบความโกลาหล เกรี้ยวกราด โกรธแค้น แทบทุกเพลงมีความเป็นเนื้อเดียวกัน หมัดหนักพร้อมพุ่งทะยาน เป็นอีกอัลบั้มที่ใช้ฝ่าวิกฤตความเครียดจาก Covid-19 ได้เป็นอย่างดี Words: The Darkest Romance เมทัลลูกผสมฝีมือเหนือชั้น รังสรรค์ผลงานมาสเตอร์พีซต่อจาก Lessons อัลบั้มก่อนที่ได้รับการแซ่ซ้องทั้งในระดับ Mainstream และ Underground มาจนอัลบั้...

PassCode: STRIVE (Review)

Image
นับตั้งแต่ BABYMETAL ได้รับกระแสความนิยมไปทั่วทั้งโลก วงการดนตรีที่ญี่ปุ่นก็ได้เริ่มมีวงลักษณะเดียวกันตามมาเต็มไปหมด และ PassCode วงนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น และการกลับมาพร้อมสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สาม STRIVE ก็น่าจะยิ่งทำให้ชื่อเสียงกระฉ่อนขึ้นไปอีก เรียกได้ว่าถ้าจะหาวงไอดอล ร็อค - เมทัล โกอินเตอร์ตาม BABYMETAL ไปก็น่าจะเป็นหนึ่งในตัวเลือกที่น่าสนใจไม่น้อยครับ แต่จะว่าไปหากพิจารณาดีๆซาวด์ของ PassCode ก็ถือว่ามีเอกลักษณ์ชัดเจนมาตั้งแต่ช่วงแรกๆแล้ว พวกเขาขยำรวมดนตรีหลายรูปแบบไม่ว่าจะเป็น Trance, Metalcore, Post-Hardcore, EDM รวมไปถึงการร้องติด Autotune เข้าไว้ด้วยกัน เหล่านี้ต้องให้เครดิตทีมนักแต่งเพลงส่วนนี้ไว้ด้วย From L-R: Kaede, Nao, Yuna, Hina SPARK IGNITION แทรนซ์คอร์บีทรวดเร็วหนักแน่น คอรัสติดหู เปลี่ยนคีย์กันให้วุ่น เสียงคำรามของ Yuna ในท่อนเบรคยังทำได้โหดเช่นเคย , Majestic ปูพรมด้วย EDM ตลอดทางมูฟเมนท์เปลี่ยนไปมา ค่อนข้างหลากหลายและอาจจะจับทางยากสักนิดสำหรับคนที่ไม่ได้ตามงานวงมาตั้งแต่แรก , Shedding tears ร็อคจังหวะโจ๊ะๆกันต่อเนื่อง เมโลดี้ติดป๊อปอย่างหนัก...

Biffy Clyro: A Celebration Of Endings (Review)

Image
เผลอแป๊บเดียวก็เดินทางมาถึงอัลบั้มเต็มชุดที่ 8 แล้ว สำหรับวง Alternative Rock ลูกผสมสามชิ้นสุดเนี้ยบจาก Scotland อย่าง Biffy Clyro โดยที่พวกเขายังคงเซนส์ทางดนตรีเปี่ยมชั้นเชิงและทำออกมาได้ค่อนข้างป๊อปเอามากๆและฟังดูไม่เลี่ยนด้วย พิสูจน์กันได้ตั้งแต่แทร็คเปิดอัลบั้ม North Of No South ลิคคลีนกีตาร์คลอกับจังหวะชวนเคลิ้มก่อนจะอัดริฟฟ์กระแทกพอได้สะดุ้ง คอรัสอุ้มให้เพลงดูใหญ่ และปิดท้ายด้วยริฟฟ์จำง่ายติดเมทัลมันซะอย่างนั้น รวมๆคือเท่ , The Champ เริ่มด้วยบัลลาดเปียโนคลอด้วยเครื่องสาย ก่อนที่จะมาแบบเต็มแบนด์ในจังหวะชวนกระฉึกกระฉัก และคอรัสที่เลือกใช้โน้ตและเรียบเรียงได้ชวนล่องลอยสวยงาม , Weird Leisure ฮาร์ด - ร็อค ริฟฟ์เมาๆพาลนึกถึง Foo Fighters, Queens Of The Stone Age อยู่บ้าง ก่อนจะฉีกเข้าท่อนฮุคในแนวทางของตัวเองอย่างงดงาม , Tiny Indoor Fireworks ยังคงจังหวะสนุกๆท่วงทำนองสวยๆตามมาตรฐาน ลำพังแค่ท่อน Hey Hey Hey ก็เอ็นเตอร์เทนคนฟังได้มากแล้ว , Space คร่ำครวญกับเนื้อหากันแต่พองามกับการสลัดภาพวงร็อคมาเป็น ป๊อปร็อค - อาร์แอนด์บี ได้อย่างเหนือชั้น End Of ไลน์เบสดำดิ่งค...

เมื่อจิตวิญญาณของอนาล็อกหวนคืน

Image
  จากการเปลี่ยนผ่านของเทคโนโลยีในการฟังเพลงมาหลายชั่วอายุคน   นับตั้งแต่ยุคของ  Vinyl, Cassette, CD, MP3  เรื่อยจนมาถึงการฟังเพลงผ่าน  Application  หรือที่เรียกกันว่า  Music Steaming  แทบไม่น่าเชื่อเลยว่าในโลกปัจจุบันที่หมุนไปเร็วอย่างในทุกๆวันนี้จะยังมีคนให้ความสนใจวิธีการฟังเพลงที่ว่ากันว่ายุ่งยากที่สุดอย่าง   แผ่นเสียง  (Vinyl)  ซึ่งมีกระแสอยู่ในคนจำนวนหนึ่งในช่วงหลายขวบปีหลังแบบเงียบๆและแนวโน้มมีท่าทีว่าจะเป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อยๆแบบหยุดไม่อยู่อีกด้วย สาเหตุที่ทำให้แผ่นเสียงกลับมาก็น่าจะด้วยความอยากเป็นเจ้าของ   การเก็บสะสม   คุณค่าทางใจ   สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นองค์ประกอบทำให้มันกลับมา   และไม่ใช่แค่กับแผ่นเสียงอย่างเดียวนะครับ   ขนาด  Casette  หรือที่เรามักเรียกกันติดปากว่า   เทป   ที่เคยเป็น  format  หลักก็ยังกลับมาในฐานะ  Rare Item  ที่มีราคาค่อนข้างสูงเสียด้วย   เลยกลายเป็นว่า  CD  เสียอีกที่กำลังจะโดนกลืนหายไปตามกาลเวลา  ( แต่คงต้องเว้นที่ญี่...

そこに鳴る (Soko ni naru): 超越 (Choetsu) [Review]

Image
หลังจากที่ออกผลงานในรูปแบบอีพีอัลบั้มมาตลอด ขณะนี้ก็ถึงเวลาเข็นอัลบั้มเต็มชุดแรกกับเขาเสียที โดยซาวด์ของดูโอ้แบนด์มากฝีมือวงนี้ยากจะจำกัดแนวทางให้ชัดเจนได้ โดยทั้งหมดถูกขมวดอยู่บนเมโลดี้ติดหูย่อยได้ง่ายทุกเพศ ทุกวัย ในขณะที่ภาคดนตรีพวกเขาก็จัดเต็มเหนี่ยวไม่มีกั๊ก Lament Moment สปีดเร็วจี๋ควบไม่ยั้ง เทคนิค กีตาร์ เบส กลอง ร้อง ประชันฝีมือกันสุดฤทธิ์ ตัวเพลงหลากแนว  มีท่อนหยุด ท่อนเบรคอารมณ์ค่อนข้างเยอะ  บางช่วงนี่เข้าขั้น Thrash ได้เลย , complicated system เมโลดี้กีตาร์เพ่นพ่านไหลลื่น ไม่เน้นหนักหน่วง ท่อนร้องโต้ตอบไปมาระหว่างสมาชิกทั้งสองสร้าง Contrast ให้กับตัวเพลงได้ดี , Kyokugen ha setsuna ริธึ่มว่องไว อัดมาเต็มเอี๊ยดอีกทั้งจังหวะหยุด Unison ต่างๆที่โคตรเข้าขาและชวนพิศวงไม่น้อย , Towa no sabaku ผ่อนมาเป็นจังหวะโจ๊ะๆไม่ซับซ้อน แต่ยังไม่วายแทรกลูกแทปปิ้ง เบส กีตาร์ มาเป็นระยะ รวมๆฟังผ่อนคลายขึ้นจากเพลงก่อนหน้า , white for อัลเทอร์ร็อกจังหวะกลางง่ายๆเน้นขายเมโลดี้ของมือเบส / นักร้องสาว ไม่ได้สาดสกิลท่วมหูอย่างหลายๆแทร็ค , black to กลายเป็นบัลลาด โ...

LiSA: LEO-NiNE (Review)

Image
  ในที่สุดก็ได้ฤกษ์คลอดอัลบั้มเต็มชุดที่ 5 จนได้สำหรับนักร้องสาวอะนิเมะเสียงดีมากความสามารถคนนี้ โดยทิ้งช่วงจากอัลบั้มชุดก่อนอย่าง Little Devil Parade ราวๆ 3 ปีด้วยกัน แต่ระหว่างนี้ก็ปล่อยซิงเกิลออกมาเรื่อยๆอยู่แล้วเลยไม่ได้รู้สึกว่าหายไปนานเท่าไรนัก การกลับมาของ LiSA ในอัลบั้มชุดนี้เจ้าตัวยังคงซึ่งแนวร็อกวาไรตี้เอ็นเตอร์เทนแฟนๆได้อย่างครบถ้วนเหมือนเคย เปิดด้วย play the world! จังหวะตบแปะที่น่าจะได้รับอิทธิพลมาจาก We will rock you อยู่ไม่น้อย เสียงร้องโหนสูงทรงพลังที่นำไปเล่นสดน่าจะเรียกอารมณ์คนดูได้ , 紅蓮華 เพลงประกอบอะนิเมะชื่อดังเรื่อง Demon Slayer ที่หลายคนน่าจะคุ้นเคยกันดี เป็นอีกเพลงที่ปลุกเร้าความเดือดกับจังหวะมันๆ ลูกล่อลูกชนทางดนตรีเพียบ ส่วนเมโลดี้ร้องถือว่าเด่นมากไม่แพ้กัน , 晴レ舞台 ผ่อนลงมาจังหวะกลางๆฟังสบายกับไลน์กีตาร์สวยๆหม่นเศร้า คอรัสติดหูได้มาตรฐาน , マコトシヤカ ขึ้นด้วยริฟฟ์กีตาร์ดึงจังหวะเท่ๆ ฟังสนุกชวนกระโดดให้สุดตัว , Cancellation ซาวด์ดนตรีฟังแล้วนึกถึงดนตรี Post-Hardcore จางๆขึ้นมาได้เลย มือกีตาร์วางริฟฟ์ได้น่าสนใจและเรียบเรียงกันออกมาได้ดี 愛錠 ...

BrandNew Sunset: The Machiner (Review)

Image
  ถือว่าเป็นขาใหญ่ในวงการไปแล้วเรียบร้อย อาจไม่ใช่ในแง่ชื่อเสียงที่โด่งดังเปรี้ยงปร้าง แต่กับคุณภาพของงานแต่ละชุดที่ระยะหลังสามารถเข้าชิงรางวัลสำคัญๆได้อยู่เรื่อยๆนั่นก็พอจะเป็นเครื่องการันตีความสามารถของพวกเขากับวง Brandnew Sunset ได้เป็นอย่างดี ความสำเร็จจากงานชุดที่แล้ว Of Space and Time ทำให้งานสตูดิโออัลบั้มชุดล่าสุด The Machiner นั้นมีความทะเยอทะยานไปไกลมากๆในหลายภาคส่วน แฟนๆที่ตามงานของวงกันมาตั้งแต่ช่วงแรกได้เหวอกันตลอดระยะเวลา 40 นาทีของอัลบั้มนี้กันอย่างแน่นอน อีกหนึ่งสิ่งที่สะดุดหูกับคำนิยามที่ว่า “ เป็นการพบกันระหว่าง The Beatles อัลบั้ม Revolver กับ Black Sabbath Vol.4” ถือว่าสะกิดคนฟังได้ไม่น้อย และดูท่าว่าจะไม่ใช่คำกล่าวอ้างที่เกินจริงเสียด้วย สองอิทธิพลนี้คือหัวเชื้อหลักของอัลบั้มและยังมีซาวด์แบบที่พวกเขาไม่เคยทำมาก่อนไม่ว่าจะ Stoner, Drone Metal, Post-Metal หรืออาจจะเลยเถิดไปถึง Doom Metal ในบางส่วน D.O.N.E. อินโทรสั้นๆสุดหลอนเคร่งขรึม โทนกลองของ เติร์ก ดิบสาก หน่วงขึ้นแบบสัมผัสได้ ส่วนที่เหลือก็หยาบกระด้างไม่แพ้กัน , Headspin ซัดกันรวดเ...

Trivium : Silence In The Snow

Image
ถ้าลองย้อยกลับไปสักประมาณสักสิบปีก่อน ช่วงที่ดนตรีเมทัลคอร์กำลังอยู่ในช่วงเบ่งบาน แน่นอนครับว่าในเวลานั้น Trivium คืออีกวงที่สื่อต่างๆให้การจับตามองเป็นอย่างมากในฐานะวงเมทัลรุ่นใหม่มาแรง  มาถึงวันนี้พวกเขาผ่านร้อนหนาวกันมาพอควรจนมาถึงอัลบั้มล่าสุดซึ่งเป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 7 ไปเรียบร้อยแล้ว แนวดนตรีของพวกเขาที่ผ่านๆมาจะยืนพื้นด้วยเฮฟวี่ เมทัลเป็นหลัก โดยที่มีปรับเปลี่ยนแนวทางบ้างตามสมควร และการกลับมาครั้งนี้ก็เช่นกันครับนอกจากการเปลี่ยนมือกลองจาก Nick Agusto มาเป็น Mat Madiro แล้ว สิ่งที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดก็คือ ความหนักหน่วงที่ถูกลดทอนไปค่อนข้างพอสมควร ไม่ได้หมายความว่าอัลบั้มนี้จะเบาหวิวและไม่เหลือความเป็น Trivium อยู่เลย เพียงแต่การเปลี่ยนแปลงหนนี้อาจนิยามได้ว่า "ไม่หนักหน่วงแต่หนักแน่น" คงพอจะเห็นภาพได้ชัดเจนที่สุด ผ่านทางบทเพลงอย่าง Silience In The Snow เพลงจังหวะกลางที่ออกเฮฟวี เมทัลยุค 80 กันเต็มเหนี่ยว อุดมไปด้วยริฟฟ์โยกๆคมๆ โซโล่หนักแน่นสวยงาม ท่อนคอรัสติดหูทรงพลัง, Blind Leading The Blind เพิ่มความเร็วขึ้นอีกนิด ขณะอารมณ์เพลงยังคงไม่หนีจากแทร...

Bullet For My Valentine : Venom

Image
          การกลับมาอีกครั้งของวงเฮฟวี่เมทัลฝีมือฉกาจจากเวลส์นามว่า Bullet for My Valentine ครั้งนี้เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ห้าแล้ว และยังเป็นการกลับมาร่วมงานกับ Colin Richardson โปรดิวเซอร์ผู้เคยสร้างชื่อให้กับพวกเขาในสองอัลบั้มแรกด้วย งานนี้น่าจะสื่ออะไรเป็นนัยๆว่าพวกเขาจะกลับมาหนักแน่นเหมือนงานยุคแรก ๆ ไหมนะ?           คำตอบก็คือ ”ใช่” ครับ แต่ก็ไม่ทั้งหมดเสียทีเดียว ส่วนที่ขาดหายไปจากสองอัลบั้มก่อนหน้าคือพาร์ทโจ๊ะ ๆ ของดนตรีเฮฟวี่ ฮาร์ดร็อก แต่กลับถูกทดแทนด้วยซาวด์ดั้งเดิมของวงไม่ว่าจะเป็น ริฟฟ์กีต้าร์ว่องไวสุดเฉียบ, โซโล่กีต้าร์แพรวพราว และพาร์ทริธึ่มเซ็กชั่นสุดเร้าใจ โดยผ่านทางบทเพลงอย่าง “No Way Out” เมทัลคอร์สไตล์ถนัดปนสำเนียงแธรชสมัยใหม่แต้มด้วยคอรัสติดหู, “Army of Noise” ที่มาในลีลาแธรชเมทัลยุครุ่งเรืองกันเลยบวกกับโซโล่สายฟ้าแลบของคู่มือกีต้าร์สุดเจ๋งอย่าง Matt Tuck, Michael Paget           ต่อด้วยเพลง “You Want a Battle? (Here’s a War)” เมโลดิกเมทัลคอร์จังหวะกลาง ๆ โยก ๆ ที่เน้นเมโลดี้สวย ๆ ไ...

Neck Deep : Life’s Not Out to Get You

Image
          นี่เป็นอีกหนึ่งวงป๊อบพังก์รุ่นใหม่ที่น่าจับตามองอีกวงนึงครับ สารภาพว่าผมมีข้อมูลของพวกเขาอยู่ในปริมาณที่น้อยมาก (หรือเรียกง่าย ๆ ว่าไม่มีเลยนั่นแหละ) แต่เนื่องจากได้รับการสนับสนุนอย่างดีจากสื่อเมืองนอกหลาย ๆ หัว ครั้นจะปล่อยให้ผ่านหูไปเฉย ๆ ก็กระไรอยู่ ฉะนั้น ไปลุยกันเลยครับ แบบแบลงค์ ๆ นี่แหละ (555)           Neck Deep เป็นวงที่มาจากประเทศเวลส์ มีสมาชิกกันอยู่ 5 หน่อด้วยกัน กีต้าร์สองและ เบส กลอง ร้องนำอีกอย่างละหนึ่ง โดยที่อัลบั้มนี้เป็นงานสตูดิโออัลบั้มที่สองของพวกเขา ในขณะเดียวกันเหลือบไปเห็นรายชื่อของโปรดิวซ์เซอร์เป็นสมาชิกของ A Day to Remember อย่าง Jeremy McKinnon และ Tom Denny เท่านี้ก็น่าจะกวักมือบรรดาแฟนคลับเข้ามาได้ประมาณนึงแน่ ๆ           “Citizens of Earth” แค่แทร็คแรกก็ฉายแววเจ๋งเสียแล้ว ป๊อปพังก์โชว์จังหวะหนัก ๆ อย่างที่หลาย ๆ วงยุคนี้ชอบทำกัน “Threat Level Midnight” กับ “Can’t Kick Up the Roots” ผ่อนจังหวะมาเป็นเพลงชวนโดดโดยที่ไม่ได้ลดทอนความหนักแน่นในพาร์ทริธึ่มแต่อย่างใด “Kal...

The Used : Imaginary Enemy

Image
          ขณะที่ทิศทางรวมๆยังคงไม่ต่างจากงานก่อนหน้า ( Vulnerable ) มากนัก จะมีก็เพียงแต่พวกลูป แซมปลิง ที่ถูกลดทอนไปจากงานก่อน ๆ พอควร คาดว่าเพื่อให้เอื้อต่อการเล่นสดมากขึ้น ผ่านทางบทเพลงอย่าง “Revolution” เนื้อเพลงชวนฮึกเหิมที่ไปกันได้ดีกับซาวนด์ดุๆพุ่งทะยานของพวกเขา, “Cry” ซิงเกิลแรกที่เอาใจแฟนเก่า ๆ กับบทเพลงอกหักรักคุดแนวถนัด พาร์ทดนตรีเป็นอัลเทอร์ร็อกชวนโดดและที่ขาดไม่ได้คือเสียงแผดระบายอารมณ์ของเฮีย Bert, “A Song to Stifle Imperial Progression” กับเนื้อเพลงต่อต้านการเมืองประเทศตัวเองบวกด้วยซาวนด์รก ๆ หนักๆเสริมด้วยเสียงร้องที่แฝงอารมณ์ประชดประชันได้แสบสันต์จริง ๆ           ส่วนที่เหลือของอัลบั้มนี้ไม่ได้ถูกเน้นไปที่เพลงหนัก ๆ อย่างเพลงที่พูดถึงไปก่อนหน้านี้สักเท่าไรนัก หลายเพลงในอัลบั้มนี้กลับฟังไพเราะติดหูได้ง่าย ๆ เหมือนกัน อาทิ “Evolution” ที่สลัดคราบความก้าวร้าวแทบหมด หันมาเน้นจังหวะช้าๆเมโลดี้หวาน ๆ แทน, “Make Believe” เพลงจังหวะกลาง ๆ ที่ขายเมโลดี้ไม่แพ้กัน, “Imaginary Enemy” ไตเติ้ลแทร็กที่แอบเก๋ใส่ซาวนด์ย้อนยุคมาให้...

Silverstein : I Am Alive In Everything I Touch

Image
         ทิ้งช่วงจากงานชุดก่อน  (This is How the Wind Shifts)  กว่าสองปีด้วยกัน ยอดวงโพสต์ฮาร์ดคอร์จากแคนาดานามว่า Silverstein ก็กลับมาพร้อมสตูดิโออัลบั้มชุดที่แปด ซึ่งงานชุดนี้ Shane Told ได้กล่าวถึงทิศทางว่าเป็นงานในแนวคอนเซ็ปต์ซึ่งธีมใหญ่ ๆ ของอัลบั้มนี้มีการแบ่งพาร์ทเป็นสี่ส่วนย่อยๆได้แก่ “Borealis” (ทิศเหนือ), “Austeralis” (ทิศใต้), “Zephyrus” (ทิศตะวันตก) and “Eurus” (ทิศตะวันออก) โดยได้แรงบันดาลใจจากสภาพแวดล้อมที่ Shane ได้ไปเยือนจนทำให้เกิดเป็นเพลง สอดคล้องกับชื่ออัลบั้ม  (I Am Alive In Everything I Touch)  ได้อย่างลงล็อกทีเดียว           เริ่มกันที่ซิงเกิลแรก “A Midwestern State of Emergency” ที่ทำให้นึกถึงบางเพลงจากอัลบั้มก่อนหน้านี้เลย ท่อนสครีมก็ทำได้เกรี้ยวกราด ท่อนคอรัสก็ขายเมโลดี้สวยๆติดหูหนึบ บวกกับสัดส่วนทางดนตรีที่มีริฟฟ์เท่ๆให้นักดนตรีไปแกะเล่นตามหลายท่อนเลย “Face of the Earth” ที่ภาคดนตรีขยับความหนักลงมาโจ๊ะๆหน่อย กับเนื้อหาเท่ ๆ บาดใจวัยโจ๋ “Buried at Sea” เพลงในสไตล์ของพวกเขาที่ต้องมีติดม...

Chunk! No, Captain Chunk!: Get Lost, Find Yourself (Review)

Image
หายหน้าไปสองปีเต็ม วงอีซี่คอร์/ป๊อปพังก์จากฝรั่งเศสวงนี้ก็กลับมาพร้อมสตูดิโออัลบั้มชุดที่สามที่ใช้ชื่ออัลบั้มเก๋ ๆ ว่า Get Lost, Find Yourself โดยที่ง้านชุดนี้ซาวด์ที่เป็นเอกลักษณ์ของพวกเขายังอยู่ครบ ไม่ว่าจะเป็นพาร์ทริธึ่มที่หนักแน่น, ท่อนคอรัสติดหู, ริฟฟ์กีตาร์ที่ฟังง่ายแต่หนักแน่น แต่หลายสิ่งในงานชุดนี้ดูมีความพอดีขึ้น ไม่โหดไป ไม่หวานไป เข้าถึงง่ายแน่นอน เริ่มที่แทร็กแรก  “Playing Dead”  ป๊อปพังก์ที่ผสานริฟฟ์กีต้าร์หนัก ๆ มาได้ชวนโยกดีเหลือเกิน คอรัสติดหูบวกกับท่อนเบรคดาวน์ที่แทรกมากำลังดี,  “City Of Light”  มากับเมโลดี้ใส ๆ ติดหู พาร์ทดนตรียังเป็นแนวถนัดของวง ถ้านำไปเล่นในคอนเสิร์ตรับรองว่ามีโดดกระจายแน่นอน,  “The Other Line”  แทร็กที่ถูกตัดออกมาเป็นซิงเกิลก่อนหน้านี้ ป๊อบพังก์หม่น ๆ เจือกลิ่นซาวนด์แบบเมทัลคอร์บวกกับท่อนโซโล่ติดสำเนียงฮาร์ดร็อกสมัยใหม่ ที่พอจะสื่อให้เห็นถึงภาพรวมของอัลบั้มนี้ได้เป็นอย่างดี,  “Set It Straight”  ที่ยังคงมาในแนวทางเดิม มีดีที่ริฟฟ์กีต้าร์ที่แจกแจงออกมาได้ติดหูน่าฟังดีเหลือเกิน,  “Pull You Under” ...

Marmozets: The Weird And Wonderful Marmozets (รีวิว)

Image
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันครับว่าพลาดอัลบั้มดีๆแบบนี้ไปได้อย่างไร (ขอบคุณมิตรสหายที่แนะนำเข้ามา) กับวงจากฝั่งอังกฤษอย่าง Marmozets โดยที่สมาชิกในวงเป็นญาติพี่น้องกันทั้งหมด และได้สั่งสมประสบการณ์ออกทัวร์และทำอีพีมาระยะหนึ่งจนฝีไม้ลายมือไปเตะตาค่ายเพลงสุดโหดอย่าง Roadrunner Records และได้ออกอัลบั้มเต็มชุดแรกที่ชื่อว่า "The Weird And Wonderful Marmozets" ขณะที่ซาวนด์หลักๆของอัลบั้มนี้ยืนพื้นอยู่ที่ Garage-Rock (ซาวนด์กีต้าร์รกๆสากๆ ฉุนขึ้นจมูก), Post-Hardcore อาจจะมี Indie, Progressive เข้ามาปนอยู่บ้าง แต่ไม่ต้องกลัวนะครับว่าด้วยส่วนผสมที่ว่าไปนั้นจะทำให้ฟังยากแต่อย่างใด พวกเขาฉลาดพอที่จะให้ทุกอย่างออกมาไม่มากไม่น้อยเกินไป เปิดหัวด้วย "Born Young and Free" การาจโพสท์ฮาร์ดคอร์ (ขออนุญาตเหมารวม) ที่เกรี้ยวกราดพอประมาณ Becca นักร้องนำสาวของวงคำรามได้เดือดปุดๆดีจัง ตามมาด้วย "Why Do You Hate Me" ที่ยังรักษาแนวทางของวงไว้แบบเต็มแม็ก บวกกับกรูฟขัดๆให้งงเล่นอีกด้วย น่าจะเป็นเพลงที่สื่อภาพรวมของอัลบั้มได้ดีที่สุด "Captivate You" ผ่อนจังหวะลงมาเป็นอัลเทอร์ร็อ...